a propos: Cowboy Kevin Companie

vandaag hadden we Kevin Trappeniers en LeenTielemans van de Cowboy Kevin Companie in de uitzending. En wij mogen 3 duotickets weggeven voor van hun eerste stuk op 8 mei, 9 en 10 mei in LOKOtuin in de 's Meiersstraat!

bellen kan tot het einde van de uitzending op 016 / 32 03 36, daarna is het mailen geblazen naar apropos@radioscorpio.com

meer info: www.cowboykevincompanie.be

a propos: De Avonden / Photolimits

A Propos had deze week Pieter Vermeulen en Joris vercammen te gast, de organisatoren van 'de avonden'. Dat zijn perforamce en poëzie-avonden in Café De Libertad. en Isabelle Pateer kwam vertellen haar fototentoonstelling met het collectief Photolimits in Zaal Corso. En op de valreep besprak Tim de nieuwe tentoonstelling van Luc Tuymans.

Presentatie: Katharina Smets Redactie: Leen Tyrions / Tinne Horemans Techniek: Jo Mostert / Suzanna Maas

herbeluister

a propos: TASTE

Vandaag in A Propos Na How to make your own clouds? – een performance waarin ze wolken maakte in haar keuken en How to make your own Dead Sea?, waarin ze een bad vulde met water en 23 kg zout om er later in te drijven, ging Gosie Vervloessem op zoek naar meer drama. Het resultaat is te zien in de hilarisch grappige en interactieve performance The Volcano Project.
Wolken komen en gaan en het zout van de Dode Zee weerhoudt u van de verdrinkingsdood. unm is een organisatie ter bevordering van levenslust Bye Bye Buchenwald – Eindelijk in de zalen! Een nooit eerder vertoonde ontmoeting van en met Kyoko Scholiers, Maarten Westra Hoekzema en Louis van der Waal.
Simon Allemeersch bouwt in Marre de Boire een wondere wereld van hout, draadjes en ander recyclagemateriaal die betovert, verbaast en ontroert. Dansen om te vergeten of om net keihard te beseffen dat je bestaat.
Dansen om je energie kwijt te raken of om iets te vieren. We dance to forget van choreografen Koen De Preter en Maria Ibarretxe neemt het publiek mee in een eclectische danstrip op een soundtrack van Michael Jackson en andere lekkere pop.

presentatie: Leen Tyrions
Techniek: Jo Mostert

herbeluister

a propos: verzameld werk

vandaag brachten we in A PROPOS een collage van interviews en reportages die we het afgelopen half jaar maakten. En dit op een bedje van van Iannnis Xenakis en Ernstalbrecht Stiebler. A PROPOS was nog nooit zo arty farty!

a propos: Architectuur - Cassablanca

Michael Ryckewaert, ingenieur-architect en verbonden aan het Departement Architectuur, Stedenbouw en Ruimtelijke Ordening van de K.U.Leuven, gaf een rondleiding in de Leuvense Casablanca wijk. Daarbij gaf hij woord en uitleg over het stedelijk en sociale wonen van de jaren '50 en '60. En dit allemaal in het kader van de tentoonstelling 'wonen in welvaart'.
Een tentoonstelling die Stad en Architectuur in samenwerking met het Vlaams Architectuurinstituut toont over Woningbouw en wooncultuur in Vlaanderen tussen 1948-1973’. Met deze reizende tentoonstelling brengt Stad en Architectuur een boeiend hoofdstuk van de geschiedenis van onze dagelijkse woonomgeving en wooncultuur naar Leuven. Nooit eerder getoond archiefmateriaal (foto's, kranten, plannen, interieur- en filmfragmenten) geeft een levendige kijk op een stukje recente woongeschiedenis.

herbeluister: http://www.archive.org/details/apropos29032007

a propos 24: 10 jaar Braakland/ZheBuilding

Braakland viert zijn tiende verjaardag. Bij ons in de studio zat Els Theunis, artistiek leider van het gezelschap om samen de afgelopen tien jaar te bespreken én ons uit te nodigen voor hun verjaardagsfeestje.





Na het interview lieten we een stukje horen uit het radiohoorspel van Braakland/Zhebuilding: Le Dissection d'un Homme Armé. Sommige luisteraars dachten dat Radio Scorpio even uit de ether was gewipt door één of andere vreemde nieuwszender. Niets was minder waar: Le Dissection kan je nog steeds beluisteren via de Braaklandwebsite onder media





www.inbreek.be

Onze uitzending kan je hier herbeluisteren: http://www.archive.org/details/apropos22022007

Bespreking: The Suspended Moment

--Rowena Vanroy

Deze week trok onze nieuwe reporter Rowena naar het kunstencentrum Z33 in Hasselt, waar ze een kritisch oog wierp op de tentoonstelling “the suspended moment”.

Dag Rowena, je hebt de tentoonstelling ‘the suspended moment’ gezien. Kan je er wat meer achtergrondinformatie bijgeven?

Het is een rondreizende tentoonstelling die door curator Hilde Teerlinck werd samengesteld uit de collectie van Han Nefkens. Nefkens heeft een uitgebreide verzameling van werk van gerenommeerde, internationale kunstenaars. Daarbij gaat zijn aandacht vooral uit naar fotografie of andere media met een fotografisch aspect, zoals zeer realistische schilderkunst. De collectie heeft sinds haar start in Altkirchen in Frankrijk al heel wat af gereisd, van Bangkok tot Vigo en nu dus in het begijnhof van Hasselt.

Wat is het concept van ‘the suspended moment’?

De tentoonstelling is een reflectie over het momentane. Het benadrukt de vergankelijkheid van het ogenblik. Men heeft uit de collectie van Han Nefkens een aantal werken uitgekozen die een voorbijgaand beeld vastleggen. Je kunt hier bijvoorbeeld Still Water van Roni Horn bekijken. Dit werk bestaat een serie foto’s van het water van de Thames voorzien van aantekeningen die al dan niet typisch zijn voor het begrip water. In principe toont ze hier steeds hetzelfde, maar toch zie je op de foto’s kleine en grote verschillen omdat het een uitvergroot of een verlengd moment is, in werkelijkheid zou je ze niet zou opmerken.

Vind je het een gepaste titel voor de tentoonstelling?

Ik vind dat de vlag niet altijd de lading dekt. Het is niet altijd duidelijk hoe de werken gerelateerd zijn aan het concept van de tentoonstelling. Zo zijn er bijvoorbeeld de plexiglazen sculpturen van Dan Graham, geïnspireerd zijn op Chinese paviljoenen. Met dit werk wil hij de verhouding tussen het individu en het landschap weerspiegelen, een onderwerp dat mij niet direct aan het thema van de tentoonstelling gerelateerd lijkt.

Is er een werk dat jou is bijgebleven?

Ik was vooral onder de indruk van de foto’s van de Japanner Naoya Hatakeyama. Er waren twee werken van hem aanwezig. Ten eerste de serie ‘Blast’ waarin hij een kalksteengroeve binnendringt om er de knal van het explosieproces vast te leggen. De foto’s leggen de spanning vast tussen de steen die een proces van duizenden jaren nodig heeft gehad om zich te vormen en het korte moment van de explosie. Op de foto’s zien we hoe op het moment van de explosie duizenden stukjes kalksteen in het rond vliegen. Ook hier zijn we dus getuigen van hoe een enkel moment wordt bevroren en zo uitvergroot tot een gebeurtenis.
Ten tweede was er de serie slow glass, waarin de kunstenaar de straten van de stad Milton Keynes in Engeland fotografeerde door een beregende ruit. Hierdoor vervagen de vormen en de kleuren van het landschap, de foto’s krijgen een uitgelopen effect als wanneer je water morst op een schrift of een tekening. De titel is een verwijzing naar een Amerikaanse sciencefictionroman, waarin het door de uitvinding van het Slow Glass mogelijk is de snelheid van het licht te vertragen en zo scènes uit het verleden te zien.

Is het de moeite?

Als je in de buurt bent zou ik zeker eens binnenspringen. Al was het maar omdat het begijnhof van Hasselt een heel mooie locatie is, maar er zijn ook werken die zeker de moeite waard zijn. Toch ben ik niet zodanig onder de indruk dat ik mensen zou aanraden enkel voor deze tentoonstelling naar Hasselt af te zakken.

Wie ‘the suspended moment’ wil zien heeft nog tot 22 april de tijd, daarna verhuist de tentoonstelling naar Utrecht. De toegang is gratis. Wie meer informatie wil over de kunstenaars of de openingsuren kan terecht op www.z33.be